Paryski cmentarz Pere-Lachaise

Dziś Wszystkich Świętych,  temat trochę smutniejszy – Cmentarz Père-Lachaise.

cmentarz Pere Lachaise
Père-Lachaise został założony w 1804 roku przez spowiednika Królewskiego Ludwika XIV Père-Lachaise w ogrodach przylegających do willi Mont-Louis. Nekropolia usytuowana jest w 20 dzielnicy Paryża. Cmentarz nie cieszył się popularnością, chowano na nim głównie biedotę paryską. Jednakże reklama dźwignią handlu. Chcąc spopularyzować miejsce pochówku, władze miasta ” sprowadziły” szczątki Abelarda (filozof i teolog) i Heloizy (francuskiej zakonnicy) – mitycznych nieszczęśliwych kochanków, Abelard był także kastratem. Sprowadzono także kości Moliera i La Fontaine’a. Reklama zrobiła swoje i cmentarz zaczął się rozwijać.

Nekropolia paryska to także przeogromny park o powierzchni 48 ha i ponad 5 tys drzew. Spokojnie-zgubić się nie można jednak z odnalezieniem konkretnych pomników może być już problem. Ja wydrukowałam sobie mapkę z opisem z internetu ale można też skorzystać z map umieszczonych na tablicach przy głównych wejściach do nekropolii.

Wchodzisz na jego teren i nagle cisza. Niby jesteśmy otoczeni ulicami Paryża… A jednak nie słychać zgiełku ulicy, nie słychać nawet karetek, klaksonów. Ta cisza przeraża. I jeszcze te marmurowe postacie… Posągi o poważnych, posępnych lub smutnych minach… Odczucie, że „dotykamy” świata zmarłych – brrrr…

Spacer alejami Père-Lachaise to spacer po dziejach europejskiej architektury. To prawdziwe muzeum pod gołym niebem. Zdobione nagrobki i cmentarne kaplice urzekają pięknem.

Pere-Lachaise jest wielkim muzeum pod gołym niebem. Zawsze jest oblegany przez turystów. Spoczywają na nim najwybitniejsi ludzie ostatnich wieków, a wiele nagrobków zdobią bezcenne dzieła sztuki.

Cmentarz uważa się za jeden z piękniejszych terenów zielonych Paryża, gdyż ocieniają go setki klonów, jesionów, tui, kasztanowców, platanów i innych drzew.

Na Pere-Lachaise znajdują się groby wielu sławnych postaci, wśród nich pisarzy: Jeana La Fontaine’a i Moliera (których prochy przeniesiono tam po śmierci), Oscara Wilde’a i malarzy, w tym Amadeo Modiglianiego i Eugene’a Delacroix. Znajdujemy tam też mogiły znanych muzyków: od wielkiego twórcy operowego Gioacchino Rossiniego, piosenkarki Edith Piaf, po idola fanów rocka – Jima Morrisona.

Oscar Wilde
całusy na grobie Oscara Wilde'a„Grób Oscara Wilde`a, cieszący się wielką popularnością (ileż to całusów na nim zostawiono – o dziwo także kobiecych, pomimo iż Wilde był znanym homoseksualistą (chociaż bardziej skłaniałbym się do określenia biseksualistą – miał przecież żonę oraz dwójkę dzieci).

grób Oscara Wilde'a

Oscar Fingal O’Flahertie Wills Wilde, znany jako Oscar Wilde, był irlandzkim poetą, prozaikiem, dramatopisarzem i filologiem klasycznym. Był on najwybitniejszym przedstawicielem modernistycznego estetyzmu, prześmiewcą otaczającej rzeczywistości i satyrykiem. Stworzył takie dzieła jak: „The Picture of Dorian Gray” („Portret Doriana Graya”), napisany w 1890 roku, czy też autobiograficzny list–monolog, zawierajacy 30 tys słów”De Profundis”, napisany w więzieniu w Reading (na które to więzienie został skazany za kontakty seksualne, zakazane w ówczesnej purytańskiej Anglii)”.

Jim Morrison

Poeta i piosenkarz rockowy znany jako wokalista, twórca tekstów grupy The Doors.
James „Jim” Douglas Morrison (członek klubu 27- latków do którego należą m.in. zmarli przedwcześnie: Linda Jones, Mia Zapata, Kurt Cobain, Jimi Hendrix, Brian Jones, Amy Winehouse) artysta, zmarł 3 lipca 1971 roku w Paryżu. Grób piosenkarza przez wiele lat nie był zaznaczony na mapie (od grobu Chopina dzieli go jakieś 300metrów) nie przeszkadzało to wielu pseudo artystom, hippisom, narkomanom fanom czy też ludziom skonfudowanym życiem do organizowanie pielgrzymek, wkrótce zaczęto na katafalku urządzać libacje,a nawet seksualne orgie.
Władze cmentarza, celem zapobieżenia dewastacji i profanacji świętego miejsca otoczyły nagrobek ohydnymi aluminiowymi barierkami, bywa, że i w sezonie jest pilnowany przez strażnika.

grób Morrisona

I nikogo nie dziwi, że zamiast popiersia na nagrobku (zostało skradzione) leżą płyty, zapalniczki, jointy, prezerwatywy czy zużyte strzykawki… Ktoś wypisał markerem na bocznej płycie: „Skończymy tak jak Ty, Ania i Dzieciak” Smutne, prawdziwe, zaskakujące… – jakże nawiązujące nagrobek ozdobiony jest grecką inskrypcją „Kata ton daimona eautou” (Przeciw swoim demonom). Morrisonowi nie pokonał ich, może podpisanej „Ani i Dzieciakowi” się uda. Choć co niektórzy tłumaczą to inaczej – …że Morrison żył w zgodzie z własnym demonem. Każdy interpretuje jak chce.

Czas na łzy, historię pełną wzruszeń i pytanie „ile warte ludzkie życie” – Edith Piaf Non, Je ne regrette rien.
”Tak naprawdę Edith Giovanni Gassion. Jej przyjaciel, Bruno Coquatrix dyrektor Olimpii podsumował jej życie tymi oto słowami. „Całe jej życie to zemsta za upiorną młodość” i to najszczersza prawda, życie jej nie rozpieszczało, Drobna, niewysoka kobieta mająca 140 cm wzrostu.
Wychowywana w dzieciństwie przez prostytutki w Normandii, do której zabrała ją ojciec po tym jak została porzucona przez matkę. W wieku 3 lat straciła wzrok, który odzyskała dopiero mając 7 lat.
Młodość spędziła na ulicach Paryża, na których to zaczęła śpiewać mając 15 lat. 17 letnia Edith rodzi córkę, która w wieku 2 lat umiera na zapalenie opon mózgowych. żeby pochować ja Edith Piaf zaczyna uprawiać w nocy prostytucję, a w dzień śpiewać. Jej talent został dostrzeżony na ulicy Troyon (nie jest to nieopodal Placu Pigalle jak podają niektóre źródła gdyż miejsca te dzieli ponad 4km). Jej życie uczuciowe też nie było usłane różami.
Największą miłością jej życia był bokser Marcel Cerdan, który zginął w katastrofie lotniczej. Efektem tej dramatycznej śmierci było pogrąż się artystki w alkoholu oraz morfinie, aby ukoić smutki i żal za ukochanym. W dniu w którym zginął Edith Piaf zaśpiewała:
„Zrobię dla Ciebie wszystko, czego zażądasz. Ukradnę księżyc, wyrzeknę się ojczyzny i przyjaciół. A gdy umrzesz…nie będę się zastanawiała czy mnie kochałeś. Umrę razem z Tobą”. Po tych słowach nie zaklaskał na widowni nikt.
Od śmierci ukochanego w 1951 roku aż do śmierci na raka wątroby to pasmo pełne udręczeń i męczarni, którymi można obdarzyć nie jedno ludzie życie.
• nieudane małżeństwo,
• cztery wypadki samochodowe,
• próba samobójstwa,
• cztery kuracje odwykowe,
• dwa kryzysy – delirum tremens
• siedem operacji.”

Na cmentarzu Père-Lachaise żegnał ją cały Paryż.

Kto nie znał jej biografii a jedynie wsłuchiwał się w radosne słowa Sous le ciel de Paris pewnie teraz jest tak samo zaskoczony jak ja kiedyś, gdy dowiedziałam się, jak dramatyczne były losy Piaf. Kto by się tego spodziewał po kobiecie śpiewającej pewnym głosem:

Pod niebem Paryża spacerują zakochani
Ich szczęście buduje się na melodii stworzonej dla nich

Pod niebem Paryża płynie radosny strumyk
Usypia nocą nędarzy i żebraków

Dwóch muzyków, kilku gapiów i ludzie w milionach
Pod niebem Paryża aż do wieczora będą śpiewać
Hymn narodu zakochanego w swoim starym mieście

Polacy na Pere Lachaise

Na paryskiej nekropolii nie brak licznych polskich śladów. Najbardziej tłumnie miejscowa Polonia i turyści odwiedzają kwaterę 11 czyli  grób Fryderyka Chopina. Nagrobek składa się z cokołu z marmurową figurą płaczącej muzy Euterpe pochylonej nad złamaną lirą.

Na przedniej ścianie cokołu znajduje się medalion z podobizną Fryderyka Chopina.

Autorem nagrobka jest Auguste Clesinger, zięć wielkiej miłości kompozytora – George Sand.
Na prośbę Fryderyka, na pogrzebie nad jego grobem wykonano „Requiem” d-moll Mozarta, a także jego własny „Marsz żałobny” z Sonaty b – moll. Wsłuchajcie się w ciszę. Może usłyszycie i dzisiaj rozbrzmiewający marsz…

Na Pere-Lachaise znajduje się także grobowiec dziewiętnastowiecznej pisarki mieszkającej w Paryżu Klementyny Hoffmanowej. Obok męża Honore de Balzaca spoczywa jego wybranka i żona Ewelina Hańska.

Wędrując po alejach cmentarza, można natrafić na mogiły wielu powstańców listopadowych, m.in. generała Józefa Wysockiego. W pobliżu wmurowanej na Pere Lachaise tablicy upamiętniającej bojowników Komuny Paryskiej pochowano jej polskich dowódców: Walerego Wróblewskiego i Jarosława Dąbrowskiego.

Stacja metra: Père Lachaise
Godziny otwarcia: 9:00 – 17:30
Bilet wstępu: wstęp bezpłatny
Więcej informacji na stronie internetowej:
{{{"type":"anchor", "ring":"0", "page":"0"}}}
Internet ma ponad tysiące miejsc sprzedaży narkotyków, a jeśli masz szczęście wystarczy, dostaniesz miejsce jak ten do Generyczną Levitra, Cialis i Viagra. Jeśli chcesz kupić te leki - przeczytaj te artykuły... Levitra info | Pomaga erekcji | Poważne Viagra | Tadalafil informacje